SARASU - My Best Companion

-

          

    The days with her are the best part of my life. She is not my first one, she is my last and only one. She is my best travel partner. I am longing to hold her hand again to travel with her.

   Our first meeting was so unexpected. She was given as a surprise gift from my dad. I haven't chosen her, I think she did, she was not much different from others. One of the most common vehicles used by many girls. I have seen the same kind of model in my school cycle stand. Yes!!! Sarasu is my cycle. She is a pink ladybird cycle. I named her after my favorite 10th std Physics teacher. 
  
    My first trip with her to my School was so smooth, I felt like no one was on the road. I am the only one neatly dressed schoolgirl riding her cycle in her way. I am not a beginner to ride cycles, I used to go to school in the cycle from my 2nd std, but I feel excited. When I walked with the pink girl to my school cycle stand, I saw many aged pink ladybird cycle there. I thought this is how my Sarasu looks after a few years. I am not disappointed by it because I know appearances are deceptive. 


    At night time, street dogs will chase us, Sarasu is the one, will save me every time. I will just lift my leg in cycle or I will ride very fast to escape from it. To our surprise, we don't have any bad incidents, even minor accidents. 

   My first cycle race in her. I don't know why we had the thought to race the passerby. Whenever I go to school, If some vehicle overtake us, without giving them eye contact. We will overtake them, Some may not chase us. Some will, it will become like a race. My travel in Sarasu was never boring, Most of the time I will be drenched in sweat. I will be breathing heavily when I reach the cycle stand. It was a happy memorable days with chasing and racing. Whenever I bend my head to lock my cycle. My heart speaks in silence with her "Sarasu be safe, I will come soon...bye!"

   I have got some caring advice and requests from loved one's to go safe. I have listened to them at times. My morning travel goes by chasing, My night travel goes by admiring the beauty of Nature. Especially the moon which travels along with us. I have been filled with random thoughts, Sarasu will listen to my heart in silence. 

   Now Sarasu is seven years old. Whenever I ride someone's cycle. It reminds me only of her. Sarasu - My Best Companion, Thank you for giving more beautiful memories in life.

    I have written this on World Bicycle Day - June 3, Sarasu has been my world in my teen. 


Love U Sarasu








Comments

  1. Akshaya MakeshJune 12, 2020 at 1:43 PM

    I've too felt it re... some of our 'so-called-normal' possessions really become a huge part of us... And that too the ones we possess in our growing years... I've felt the same comrade like attachment with a pair of shoes that belonged to me! lol! (p.s: try watching 'Gautamante Ratham' when you are free;) Nice work!

    ReplyDelete

Post a Comment

Popular posts from this blog

அவன் பார்வையில்... இவள்

-
Image
அவன் பார்வைக்கு அவளோ!  அலங்காரக்காரி. இவளுக்கு மட்டும் தானே தெரியும். இவள் அலங்காரம் எல்லாம் அவன்  பார்வைக்கு மட்டுமே என்று. அவள் காதணி எப்போதுமே அவள் உடைக்கு மேட்சாகி இருக்கும். இவளுக்கு மட்டும்தானே தெரியும் கல்லூரி செல்லும் அவ ச ரத்தில் இவள் சிறந்த காதணியை தேர்வு செய்வதற்கு வண்ண வண்ண காதணியுடன் போராட்டம் நடத்துவது. அவள் மல்லிகை பூ வைத்து வருகையில் இவன் கண்களுக்கு ஸாஸ் டா!! தேவதை போலவே தெரிவாள் . ‘பூ’ வைத்து கல்லூரி செல்வதற்குள் இவள் படும் பாடு இவள் தாய்க்குத்தானே தெரியும். இவள் காலையில் ‘பூ’ வைத்து செல்வதற்கு முந்தைய நாளே அவளோ அல்லது அவள் தந்தையோ ‘பூ’ வாங்கி வர. அதை அவள் தாய் ஆங்காங்கே  சிவப்பு நிற ரோஜாவை மல்லிப்பூவுடன் கட்டி  அலங்கரித்து தயார் நிலையில்  ஃப்ரிட்ஜில் வைத்து விடுவாள். ‘பூ’ வைப்பதற்கு ஏற்ப ஜடையை பின்னி ரப்பர் பேண்ட் போட்டு..... எல்லாம் ரெடி ஆகி ‘பூ’ மானு கத்த....ஓடிப்போய் ஃப்ரிட்ஜில் இருந்து எடுத்து வந்து அந்த நேரத்துக்கு ஸ்லைடு பின்னை இவளும் அவள் அம்மாவும் சேர்ந்து தேடி . ஒருவழியாக அவள் தலையில் ‘பூ’வைத்து அவள் செல்வாள் அந்த மல்லிப் பூ வாசனை ...
Read more

ஏனோ…ஏக்கம்!

-
Image
ஏனோ…ஏக்கம்! சிறு வயதில் எதுவும் பெரிதாக உணர்ந்ததில்லை. இப்போது என் சித்தி  பிள்ளைகள் எங்கள் வீட்டில் தங்கி உள்ளார்கள். அவர்கள் செய்யும் குறும்புத்தனம் கண்டதாலோ என்னவோ என் மனதில் ஏக்கம்! ‘அண்ணா’ என்ற உறவைக் குறைத்து எடை போடவில்லை. இருப்பினும் இந்த உறவில் தனிப்பட்ட முறையில் என் மனம் சில விஷயங்களை எதிர்பார்க்கிறது. அந்த சில விஷயங்கள் நுழைந்தால் அந்த உறவின் தனிப்பட்ட விஷயங்கள் பாதிக்கப்படுமா என்று தெரியவில்லை… இருப்பினும் என் மனம் அந்த சிறு விஷயங்களுக்கு ஏங்கி தவிக்கிறது. ஒருவேளை அம்மா என் அண்ணனை 'அண்ணா' என்று கூப்பிடச் சொல்லாமல் பெயர் சொல்லி கூப்பிடவைத்திருந்தால் இப்படி ஏங்கி போயிருக்க மாட்டேனோ என்னவோ.   என் சித்திகள் இருவருக்குமே இரண்டு பிள்ளைகள்- முதலாக பெண் குழந்தை  இரண்டாவதாக ஆண் குழந்தை. அவர்கள் அக்கா- தம்பி ஆனார்கள். பேருக்கு தான் அக்கா-தம்பி, ஆனால் அவர்கள் பழகும் விதம் நண்பர்கள் போலவே இருக்கும்.   இரு சித்திமார்களுமே அவர்கள் மகன்களை 'அக்கா' என்று கூப்பிடச்சொல்லி பழக்கப்படுத்தவில்லை . இரண்டு தம்பிகளுமே அவர்கள் அக்காவை, சொந்தப் பெயர் வைத்து அழைக்காமல் செல்லப்...
Read more